بنمايه حباب و شبكه تصويرهاي آن در غزليّات عبدالقادر بيدل دهلوي

سبك هندي از حيث بنمايه‌هاي شاعرانه، اهميّت فراواني دارد، چراكه شاعران اين سبك با بهره‌گيري از خلاّقيّت و نيروي آفرينشي خود، نوآوري‌هايي در بنمايه‌هاي شعري انجام دادند يا شبكه تداعي‌هاي آن را گسترده‌تر ساختند. در اين ميان، عبدالقادر بيدل را مي‌توان نقطه اوج تصويرسازي با اين بنمايه‌ها دانست. اين مقاله بر آن است تا با نگاهي به بنمايه حباب در شعر بيدل، شبكه تصويرهاي آن را در سه قالب كلّي تشبيهي، توصيفي و فراتوصيفي مشخّص سازد. روش تحقيق به صورت اسنادي و با استفاده از امكانات كتابخانه‌اي و شيوه تحليل محتوا و طبقه‌بندي داده‌هاست. جايگاه بيدل در شعر فارسي، بايستگي مطالعه درخصوص او و نيز نبودنِ پژوهشي در باب اين موضوع، اهميّت و ضرورت تحقيق را نمايان مي‌سازد و نتيجه پژوهش، برجسته‌سازي بنمايه حباب در شعر بيدل از طريق كشف و طبقه‌بندي شبكه تصويرهاي آن است.