بررسي ميزان تاب‌آوري شبكه معابر شهري (مطالعه موردي: شهر دامغان)

Evaluating the Resiliency of Urban Street Network (Case Study: Damghan City)

امروزه به‌دنبال رشد مداوم جمعيت شهرنشين و هم‌چنين افزايش مخاطرت طبيعي، تقويت تاب‌آوري شهرها امري ضروري بوده و مي‌بايست به‌منظور كاهش آسيب‌پذيري، به‌عنوان بخشي مهم در طرح‌هاي توسعه شهري لحاظ گردد. در اين راستا اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و با هدف اولويت‌بندي ساماندهي معابر به لحاظ تقويت تاب‌آوري آن‌ها جهت كاهش آسيب‌پذيري در برابر مخاطرات طبيعي تدوين يافته است. در اين پژوهش، بخشي از بافت مركزي شهر دامغان به‌عنوان نمونه، مورد مطالعه قرار گرفته است. در اين زمينه معيارهاي تاثيرگذار بر تاب‌آوري معابر براساس مطالعات و بررسي‌هاي انجام پذيرفته، استخراج گرديده و بر مبناي آن‌ها هريك از معابر امتيازدهي گرديدند و در پايان براساس مجموع امتيازات و هم‌چنين وزن معيارها، كليه معابر دسته‌بندي گرديده كه با توجه به آن مي‌توان اولويت‌بندي هريك از معابر را جهت ساماندهي بيان نمود.

Today, following the continued growth of urban population and increasing natural hazards, strengthening the resiliency of cities is essential and in order to mitigate vulnerability, it should be taken into account as an important part of urban development projects. In this regard, this study has been developed with a descriptive-analytical methodaimed at prioritizing the organization of streets in terms of strengthening their resiliency to reduce vulnerability to natural hazards. In this study, part of the central city of Damghanhas been studied as an example.In this regard, criteria influencing theresiliency of streets based on conducted studies were extracted, and each of thestreets was scored based on these criteria. In the end, all streets were classified based on the total scores and the weighting of criteria, hence, prioritizing each street can be stated for the organizing process.