نسبت هنر با تعليم و تربيت اخلاقي از نگاه آيريس مرداك

The Relation between Art and Moral Education in Iris Murdoch’s Perspective

مرداك‌ به عنوان هنرمند و فيلسوفي نوافلاطوني نوويتگنشتايني در تمامي آثار خود به دنبال تبيين ارتباط منطقي ميان هنر و تعليم و تربيت اخلاقي است. تقاطع ميان فلسفه هنر و فلسفه اخلاق از دغدغه‌هاي اصلي اوست. او بر اين باور است كه هنر خوب توانايي تربيت اخلاقي دارد و م يتواند به استكمال اخلاقي كمك كند و تلاش دارد نشان دهد هنر به دليل «انكشاف از واقعيت» و استفاده از «خيال» شرايط دستيابي به فضيلت را فراهم مي‌آورد. او براي تبيين منطقي ارتباط ميان هنر و تربيت اخلاقي دو مسير را توضيح مي‌دهد در تقرير نخست، مرداك مسير را اين‌گونه طراحي مي‌كند: هنر به واسطه استفاده از خيال توان ديدن حقيقت و توجه به واقعيت را پيدا مي‌كند و با آمدن خيالْ توهم، كه به دليل آميخته بودن با امور غير واقعي مادر همه رذايل است از ميان برداشته مي‌شود و در نتيجه با از ميان برداشتن رذايل، فضايل جايگزين آن مي‌شود و در نتيجه، انسان به زيست اخلاقي دست پيدا مي‌كند. در تقرير دوم، هنر به دليل آميختگي با خيال، واقعيت را منكشف مي‌كند و نفس انكشاف واقع، فضيلت و زيست اخلاقي را به دنبال دارد.

As an artist and philosopher, Iris Murdoch also has addressed the question of whether art has an effect on moral education. She maintains that good art is capable of contributing to moral education and development. She tries to show that, through discovering the reality and use of imagination, art can provide qualification for virtue.