پيوستگي معنايي متن از منظر نظريه آميختگي مفهومي

Text Coherence as Determined by Conceptual Blending Theory

در اين مقاله كه بخشي از پژوهشي وسيع‌ درباره ميزان كارايي نظريه آميختگي مفهومي در تبيين مولفه شناختي فرآيند ساخت معنا در قصه‌هاي عاميانه است، مي‌كوشيم با توجه به مباني نظريه «آميختگي مفهومي» ، پيوستگي معنايي را كه يكي از مهم‌ترين عوامل ساخت معناست، در قصه‌اي از قصه‌هاي عاميانه ايراني بررسي ‌كنيم. دو پرسش ‌اصلي اين مقاله عبارت‌اند از اين‌كه آيا به استناد مباني و قواعد نظريه آميختگي مفهومي مي‌توان پيوستگي معنايي در قصه‌ها را تحليل كرد؟ و ديگر اين‌كه تا چه اندازه يافته‌هاي حاصل از اين تحليل قابل تعميم هستند؟ فرض ما بر اين است كه با استفاده از چارچوب نظريه آميختگي مفهومي- كه توسط ژ. فوكونيه و م. ترنر (2002) مطرح شده است- مي‌توان چگونگي ايجاد و حفظ پيوستگي معنايي متن را در قصه‌هاي عاميانه تبيين كرد. نتايج اين بررسي نشان مي‌دهد كه كاربست نظريه آميختگي مفهومي مي‌تواند در تحليل پيوستگي معنايي و تفسير متن از منظر معنا‌شناسي شناختي راهگشا باشد؛ علاوه‌برآن‌كه با استفاده از انگاره چهار‌فضايي مطرح‌شده در اين نظريه مي‌توان چگونگي تصويرسازي در ذهن مخاطب و پيوستگي معنايي اين تصاوير را با هم نشان داد.

This article, as a part of a broader study about the efficacy of the Conceptual Blending Theory in explanation of cognitive component of meaning construction process, examines how Conceptual Blending Theory can be applied for exploring text coherence in folktales. Two main questions of this paper are that: by using the parameters of Conceptual Blending Theory, is it possible to analyze the text coherence of a folktale and to what extent the findings of this paper can be generalized. It is assumed that by using Conceptual Blending framework we are able to explain the text coherence, as an important factor in meaning construction. The findings of this paper show that the application of Conceptual Blending provides an excellent analytical tool for exploring text coherence and meaning construction process in human mind.