بررسي نقش يادگيري سازماني در افزايش عملكرد نوآوري

نوآوري به سازمآن‌ها كمك مي‌كند تا در بازارهاي پويا به مقابله با تلاطم محيط خارجي بپردازند و به اهداف بلند مدت دست يابند. يكي از اصلي‌ترين آغازگران نوآوري، يادگيري است. هدف اصلي از پژوهش حاضر عبارت است بررسي تاثير يادگيري سازماني بر عملكرد نوآوري و اين كه مولفه‌هاي يادگيري مي‌تواند نقش موثري در افزايش عملكرد نوآورانه داشته باشند. براين اساس، جامعه آماري اين پژوهش را كليه سرپرستان و كاركنان شركت توليدي و صنعتي آب‌بند مازندران تشكيل مي‌دهند. اين تعداد شامل 400 نفر مي‌باشند، كه نمونه مورد مطالعه براساس جدول مورگان 196 نفر تعيين شد. روش پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي و به طور مشخص مبتني بر مدل معادلات ساختاري است. در اين پژوهش از دو پرسشنامه يادگيري سازماني و عملكرد نوآوري با طيف 5 گزينه‌اي ليكرت استفاده شده كه اين پرسشنامه‌ها ميان 220 نفر از سرپرستان و كاركنان شركت آب‌بند مازندران توزيع شد. روايي محتوايي دو پرسشنامه توسط تعدادي از صاحبنظران و متخصصين مديريت و روايي سازه آن با استفاده از تحليل عامل تاييدي مورد تاييد قرار گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه يادگيري سازماني تاثير مثبت، مستقيم و معناداري بر عملكرد نوآوري دارد و مي‌تواند نقش موثري در افزايش عملكرد نوآورانه داشته باشد