نقش نظارت والديني و خودكارآمدي در هم نشيني با همسالان بزهكار و رفتارهاي پرخطر دانش آموزان دبيرستاني

Role of Parental Monitoring and Self- Efficacy in Affiliation with Delinquents Peers and High Risk Behaviors of High School Students

در تبيين اعمال خلاف قانون، نگاه صرفاً حقوقي كافي نيست بلكه مي‌بايست از ابعاد ديگر همچون خانواده و مسايل روان‌شناختي مورد بررسي قرار گيرد. هدف اين پژوهش، بررسي نقش نظارت والديني و خودكارآمدي در همنشيني با همسالان بزهكار و رفتارهاي پرخطر در دانش آموزان دبيرستاني بود. روش تحقيق همبستگي است. 198 دانش آموز دبيرستاني شهر پارس آباد در سال تحصيلي 93- 1392به شيوه نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي نظارت والديني، خودكارآمدي عمومي، همنشيني با همسالان بزهكار و مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون گام به گام استفاده شده است. نتايج نشان داد كه بين نظارت والديني و خودكارآمدي با همنشيتي با همسالان بزهكار و رفتارهاي پرخطر رابطه منفي معنادار وجود دارد (0?/? > P). نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه نظارت والديني و خودكارآمدي مي توانند 21 درصد از واريانس همنشيني با همسالان بزهكار و 34 درصد از واريانس رفتارهاي پرخطر را پيش بيني نمايند. نتايج تحقيق حاضر دلالت بر اهميت متغيرهاي خانوادگي و روانشناختي در كاهش همنشيني با همسالان بزهكار و رفتارهاي پر خطر دارد.