تاثير فاكتورهاي محيطي بر پراكنش خيارهاي دريايي ناحيه زير جزر و مدي خليج چابهار

تاثير فاكتورهاي محيطي بر پراكنش خيارهاي دريايي ناحيه زير جزر و مدي خليج چابهار

با توجه به اهميت فاكتورهاي محيطي در زندگي آبزيان بررسي فاكتورهاي موثر بر اجتماع خيارهاي درياييِ منطقه زير جزر و مدي ناحيه شرقي خليج چابهار كه بيشترين تاثيرات انساني را داشته است، از تير ماه 1331 تا ارديبهشت 1331 صورت گرفت. براي اين منظور 4 منطقه انتخاب و در هر منطقه 4 كوادرت 12 ( به روش غواصي اسكوبا بررسي شد. فاكتورهاي محيطي دما، × هر يك به مساحت 222 مترمربع) 22 شوري، اكسيژن، pH ، مقدار كل ماده آلي، نوع بستر، عمق و شفافيت آب مورد پايش و خيارهاي دريايي مورد شناسايي و شمارش قرار گرفتند. شوري و pH در فصول مختلف اختلاف معني دار داشته و بستر تنها در ايستگاهها داراي اختلاف معني دار بوده است. تنها بين شوري و تراكم خيارهاي دريايي در سطح 99 درصد همبستگي مثبت و بين ميدان ديد)كدورت( و تراكم در سطح 99 درصد همبستگي منفي وجود داشته است. بر اساس آناليز تجزيه مولفه هاي اصلي 4 فاكتور، به ترتيب اهميت شوري، pH ، شفافيت آب، 32 درصد كل واريانس شرايط محيطي را دربر مي گيرند. ساير فاكتورها با / درجه حرارت در مجموع 13 پراكنش خيارهاي دريايي ارتباطي نشان نداده اند. ايستگاههاي شمالي )سپاه وكلانتري( در پاييز 31 و زمستان 31 در يك دسته جاي دارند، زيرا در پاييز بيشترين شوري و كمترين شفافيت و pH و در زمستان بيشترين شفافيت و pH را داشته اند. همچنين ايستگاههاي جنوبي )بهشتي و هتل دريايي( در پاييز 31 و تابستان 31 در يك دسته قرار گرفته اند كه در تابستان بيشترين pH و كمترين شوري و در پاييز بيشترين دما و كمترين شفافيت را داشته اند.