اثرات بازتواني در عملكرد ريوي بيماران تحت عمل جراحي باز قلب يك مطالعه كارآزمايي باليني

زمينه و اهداف: پيشگيري از عوارض ريوي به دنبال جراحي هاي باز قلب از اهميت بسيار بالايي برخوردار است . هدف از اين مطالعه، بررسي نقش بازتواني ريوي قبل از عمل جراحي در كاهش ابتلا به عوارض ريوي ناشي از عمل بود. روش بررسي: در يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده ، 60 بيمار كانديداي عمل جراحي قلب واجد شرايط در دو گروه مداخله(A) و كنترل(B) مورد بررسي قرار گرفتند. در بيماران گروه A قبل و بعد از جراحي، فيزيوتراپي قفسه سينه و در بيماران گروه B تنها فيزيوتراپي بعد از عمل جراحي انجام گرفت. اثرات بازتواني ريوي با استفاده از شاخص هاي اسپيرومتري، گازهاي خون شرياني(ABG)، مقياس آنالوگ بصري(VAS)وتست پياده روي 6 دقيقه (6MWT ) بين دو گروه مورد مقايسه قرارگرفت. يافته ها: در كل 39 بيمار مرد(65%) و 21 بيمار زن (35%) با ميانگين سني 8/10± 9/ 56 مورد تحليل قرار گرفتند. بروز پنوموني بعد از عمل جراحي در گروه A نسبت به گروه B كمتر بود (0% در مقابل 40%). در مقايسه دو گروه A و B، تفاوت ميانگين گازهاي PCO2و HCO3 مربوط به شاخص ABG ، متوسط اشباع اكسيژن (Spo2 ) مربوط به شاخص 6MWT و شاخص VAS متفاوت از هم بودند. (به ترتيب: P =.008 and P =.001، P <.0001 و P <.0001). نتيجه گيري: با توجه به تفاوت قابل توجه بين دو گروه بيماران از نظر برخي شاخص هاي ارزيابي كاركرد ريه برنامه بازتواني ريوي قبل از جراحي توصيه مي شود.