تاثير خمير آنتي بيوتيك سه گانه بر استحكام باند سه نوع كامپوزيت به عاج دندان

زمينه و هدف: با توجه به استفاده از تري آنتي بيوتيك در درمان ريشه و دندانهاي با آپكس باز و اثر احتمالي اين داروها بر استحكام اتصال ترميمهاي كامپوزيتي، اين مطالعه با هدف بررسي تاثير تري آنتي بيوتيك بر استحكام اتصال سه نوع كامپوزيت به عاج انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي، ميناي سطح باكال شصت دندان پرمولر موازي با محور طولي دندان حذف و سطوح عاجي به مساحت پنج ميلي مترمربع تهيه شد. نمونه ها به شش گروه ده تايي تقسيم و در سه گروه اول به مدت ده روز، در مجاورت سرم فيزيولوژي و در سه گروه دوم، در مجاورت خمير تري آنتي بيوتيك قرار گرفتند. پس از شستن و خشك كردن عاج نمونه ها، براي كامپوزيت هاي 100Z و Z 350 از سينگل باند و براي كامپوزيت P90 از رزين چسبنده استفاده شد. پس از آن كامپوزيت هاي P90،Z 100 و Z 350 در شش گروه روي سطوح عاجي قرار داده و كيور شدند. استحكام اتصال برشي با استفاده از دستگاه اينسترون و بر اساس مگاپاسكال محاسبه گرديد. در نهايت به منظور بررسي داده ها از آزمونOne way ANOVA ، t و آزمون Tukey استفاده گرديد. يافته ها: بيشترين ميانگين استحكام اتصال برشي مربوط به گـروه كامپـوزيت (Z350 (38/75 مگاپاسكال و كمتـرين در گـروه كامپوزيت (Z100 (14/64مگاپاسكال هنگام استفاده از خمير تري آنتي بيوتيك بود. ميانگين استحكام اتصال برشي كامپوزيت P90و Z 100 ، برخلاف كامپوزيت Z350 ، در گروه سرم بيشتر از گروه خمير تري آنتي بيوتيك بود، اين تفاوتها بين گروههاي سرم و خمير تري آنتي بيوتيك معني دار نبود (1/ 0= p). نتيجه گيري: استفاده از خمير تري آنتي بيوتيك تاثيري بر استحكام اتصال برشي كامپوزيت هاي P90، Z100و Z350 به عاج دنداني نداشت.