سنجش اضطراب اينترنتي دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه هاي شيراز و علوم پزشكي شيراز در فرايند جستجوي اطلاعات

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين وضعيت اظطراب اينترنتي دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه هاي شيراز و علوم پزشكي شيراز در فرايند جستجوي اطلاعات انجام شده است. روش: روش پژوهش پيمايشي تحليلي است و جامعه پژوهش را 5702 نفر از دانشجويان مقطع كارشناسي ارشد در دانشگاه­هاي شيراز و علوم پزشكي شيراز تشكيل مي­دهد كه بر پايه فرمول نمونه­گيري عمومي كوكران، حجم نمونه به 442 نفر رسيد. روش نمونه­گيري تصادفي طبقه­اي غير­نسبتي و ابزار گردآوري داده­ها، پرسش­نامه­اي برگرفته از يك پژوهش است كه روايي و پايايي آن قبلا سنجيده شده بود. صد در صد پرسشنامه­هاي توزيع شده دريافت شد. يافته­ها: بررسي ميزان اضطراب اينترنتي پاسخ­گويان نشان داد كه اكثريت (73/8) درصد آن­ها پايين­تر از حد متوسط (نمره 60) دچار اضطراب اينترنتي بودند، با اين حال، توزيع نمره اضطراب اينترنتي در جامعه مورد مطالعه نرمال بود. نتيجه گيري: نتايج پژوهش، تفاوت معناداري را بين ميانگين نمرات اضطراب اينترنتي جامعه مورد مطالعه و نمره متوسط اضطراب اينترنتي (نمره 60) نشان داد و مشخص شد كه اضطراب آن­ها به­طور معناداري در جامعه از سطح متوسط پايين­تر است. همچنين، بين ميانگين نمرات اضطراب اينترنتي دانشجويان مرد و زن تفاوت معناداري مشاهده شد، به نحوي كه ميانگين نمرات اضطراب اينترنتي دانشجويان زن بيشتر از دانشجويان مرد بود. با اين حال، بين ميانگين نمرات اضطراب اينترنتي دانشجويان حوزه­هاي تحصيلي مورد مطالعه تفاوت معناداري مشاهده نگرديد.