عوامل موثر در ايجاد حباب بزرگ در پيوند قرنيه لايه اي عميق قدامي در بيماران مبتلا به قوز قرنيه

هدف: بررسي عوامل گيرنده و متغيرهاي جراحي كه مي توانند بر ميزان موفقيت به دست آوردن غشا دسمه برهنه در پيوند قرنيه لايه اي عميق قدامي (Deep Anterior Lamellar Keratoplasty; DALK) در بيماران مبتلا به قوزقرنيه اثرگذار باشند. روش پژوهش: در اين مطالعه مقايسه اي گذشته نگر، 290 چشم از 257 بيمار مبتلا به قوزقرنيه كه تحت عمل جراحي DALK با روش حباب بزرگ (Big Bubble) قرار گرفته بودند، براي ورود به مطالعه انتخاب شدند. عوامل مختلف از قبيل تجربه جراح، سن و جنس گيرنده پيوند، سابقه خانوادگي و شدت بيماري قوزقرنيه، سابقه استفاده از لنز تماسي و كراتوكونژنكتيويت بهاره، ضخامت مركزي و محيطي قرنيه، عمق اتاق قدامي، طول فضاي ويتره و اندازه ترفاين استفاده شده در گيرنده مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: از 290 چشم، براي 289 چشم عمل جراحي DALK انجام شد (يك بيمار طي عمل به پيوند نافذ تبديل شد) و در 229 چشم (2/ 79 درصد) حباب بزرگ به دست آمد (گروه دسمه برهنه). در جنس زن احتمال به دست آوردن دسمه برهنه 4/0 برابر كم تر از جنس مرد بود (P=0.02). به ازاي هر 1/ 0 ميلي متر افزايش در اندازه ترفاين احتمال موفقيت در ايجاد حباب بزرگ، 36/ 1 برابر بيش تر بود (P=0.03). ساير عوامل مورد بررسي بر ميزان ايجاد حباب بزرگ تاثيري نداشتند. نتيجه گيري: ميزان تشكيل حباب بزرگ در قوزقرنيه، 2/ 79 درصد بود. در ميان عوامل مختلف، جنس و اندازه ترفاين بر ميزان موفقيت تشكيل حباب بزرگ تاثير معناداري داشتند. در جنس زن، احتمال ايجاد حباب بزرگ كم تر بود كه با اندازه ترفاين بزرگ تر، اين ميزان بيش تر شد.