معناشناسي واژه «حاكم» در اصل چهارم قانون اساسي

اصل چهارم قانون اساسي،يكي از اصول فرادستوري است كه بر همه قوانين و مقررات نظام جمهوري اسلامي ايران حاكم است. با توجه به رويكردها ي غال ب در تفس ير اصول قانون اساسي و كلمات و عبارات اصل چهارم، ميتوان به اين نتيجه مهم دست يافت كه مصطلح در اصول فقه باز ميگردد؛ به اي ن « حكومت » در اين اصل، به معناي « حاكم » واژه معنا كه يكي از دو دليل در موضوع دليل ديگر يا در محمول آن به نحو توسعه ي ا تض ييق، تصرف كند. با درنظرگرفتن اين معنا، همه اصول قانون اساسي و همچن ين سا ير قوا نين و مقررات، با توجه به اين اصل تفسير و معنا ميشوند. به عبارت ديگر، اين اصل، ناظر بر ساير اصول قانون اساسي و قوانين و مقررات ديگر است و لذا هر جا در داي ره شمول اص ل ي از اصول قانون اساسي يا قانون و مقررهاي ابهام يا ترديدي وجود داشت، لازم نيست به دنبال مخصص يا قيدي براي آن بود، بلكه ميتوان با مراجعه به اصل چهارم، داي ره شمول آن را توسعه يا تضييق داد.