بررسي تاثير مخارج بهداشتي دولت بر رشد اقتصادي در كشورهاي سازمان همكاري‌هاي اقتصادي گروه D8

The Effect of Government Health Expenditures on Economic Growth in Countries of D-8 Organization for Economic Cooperation

مقدمه: تامين بهداشت و درمان يكي از نيازهاي اساسي و حياتي هر جامعه بوده و از جمله عواملي است كه نقصان آن يكي از نقاط ضعف دولت‌ها تلقي شده و سبب نارضايتي وسيع اجتماعي مي‌شود. بر اين اساس، هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير مخارج بهداشتي دولت بر رشد اقتصادي در كشورهاي عضو گروه D8 است. روش‌ها: روش پژوهش حاضر، از نوع علّي- تحليلي بوده و هدف پژوهش كاربردي مي‌باشد. آمار و اطلاعات مربوط به متغيرهاي به كار برده شده در پژوهش از لوح فشرده‌ WDI نسخه 2013 استخراج شده ‌است. ابزار اقتصادسنجي مورد استفاده در پژوهش، نرم افزار EViews نسخه‌ 6 و روش اقتصادسنجي به كار برده شده در پژوهش، روش داده هاي تابلويي بوده كه دامنه زماني پژوهش فاصله زماني سال 1995 تا 2012 و قلمرو مكاني پژوهش نيز شامل كشورهاي عضو گروه D8است. نتا‌يج: يك درصد افزايش در هر يك از متغيرهاي مخارج بهداشتي دولت و تشكيل سرمايه ناخالص به ترتيب باعث افزايش 03/0 و 09/0 درصد در رشد اقتصادي و يك درصد افزايش در متغير نرخ باروري باعث كاهش 04/0 درصد در رشد اقتصادي مي شود. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به تاثير مثبت و معني دار مخارج بهداشتي دولت بر رشد اقتصادي، پيشنهاد مي شود كه برنامه‌ريزان اقتصادي در كشورهاي عضو گروه D8، مخارج بهداشتي را يك سرمايه‌گذاري و نه يك هزينه تلقي كرده و با اتخاذ سياستهاي مناسب و با اولويت بخشي به سرمايه گذاري در بخش بهداشت، گامي موثر در جهت رشد اقتصادي بردارند.

Background: Providing healthcare services is one of the essential needs of a community that its shortcoming is considered as a state weaknesses causing widespread social discontent. Accordingly, this study was done to determine the impact of health expenditures on economic growth in D8 Organization for Economic Cooperation members. Methods: In this causal-analysis study, related data and statistics were extracted from WDI2013. Economic assessment was done through Eviews 6 software and using panel data over the period from 1995 to 2012 for D8 countries. Results: According to the results, one-percent increase in each of the variables of government health expenditure and gross capital formation increases economic growth by 0.03 and 0.09 percent respectively. Also one-percent increase in the fertility rate decreases economic growth by 0.04 percent. Conclusion: Given the significant positive impact of government health expenditure on economic growth, it is recommended that policy makers of D8 members consider this type of expenditure as an investment not a cost and by appropriate policies give priority to funding for the health sector and take a step toward achieving economic growth.