بررسي مواضع مجالس نوزدهم و بيستم شوراي ملّي در قبال روابط ايران و آمريكا

A Study of the Political Stances of the 19th and the 20th Parliaments of the National Assembly on the Iran-US Relations

اگرچه تاريخ روابط ايران و آمريكا به قرن نوزدهم و سال 1883 بازمي‌گردد امّا بايد اذعان نمود كه بعد از جنگ جهاني دوم و متاثّر از بحران اشغال ايران توسط شوروي، حضور آمريكا در سياست خارجي ايران پُررنگ گرديد؛ به نحوي كه منجر به مداخله آمريكا در امور كشور و سرنگوني حكومت قانوني دكتر محمّد مصدّق شد. سرنگوني مصدّق زمينه‌اي را فراهم ساخت تا نه تنها حضور آمريكا در سياست ايران با راه‌اندازي دستگاه ساواك تقويت گردد بلكه به واسطه سهم 40 درصدي آمريكا در كنسرسيوم نفتي، نقش‌آفريني اين كشور در اقتصاد ايران نيز پررنگ گردد. سوال اصلي پژوهش حاضر، اين است كه مجالس نوزدهم و بيستم چه مواضعي را در قبال توسعه روابط ايران و آمريكا اتّخاذ نمودند؟ فرضيه اصلي پژوهش به اين نكته اشاره دارد كه با توجّه به مردمي نبودن هر دو مجلس و حضور عناصر وابسته به شاه در آن، اين مجالس به تاييد سياست خارجي مورد نظر شاه مي‌پرداختند. براي انجام اين پژوهش از روش اسنادي بهره گرفته خواهد شد؛ بدين صورت كه با تكيه بر مشروح مذاكرات مجلس و منابع كتابخانه‌اي، موضوع مورد تحليل قرار خواهد گرفت.