بررسي تاثيرقارچ Monosporascus cannonballus روي شاخصه هاي رشدي بوته هاي طالبي و خربزه

بيماري پوسيدگي ريشه و زوال بوته‫هاي خربزه و طالبي بر اثر Monosporascus cannonballus از مهمترين بيماريهاي اين گياهان به ويژه در مناطق گرم و خشك كشور محسوب مي گردد. اين بيمارگر در اوايل فصل رشد بوته هاي طالبي و خربزه را آلوده نموده و باعث پوسيدگي ريشه و به دنبال آن كاهش وزن اندامهاي هوايي در بوته هاي حساس مي شود. اگرچه ميزان تاثير اين پوسيدگيها در كاهش شاخصه هاي رشدي ژنوتيپهاي مختلف طالبي و خربزه نياز به بررسي بيشتري دارد. در اين بررسي، زادمايه قارچ بر روي 10 ژنوتيپ مختلف خربزه و طالبي (سمسوري، جلال، سوسكي، شاه آبادي، احمدي، مينو، زرد محلي، مشهدي، گرمسار و ريش بابا) مايه‫زني گرديد. بوته هاي مايه زني شده پس از 4 و 32 روز نگهداري در گلخانه در دماي 2±27 درجه سانتيگراد از خاك خارج و وجود يا عدم وجود قارچ در بوته هاي مايه‫زني شده با استفاده از پرايمر اختصاصي اين بيمارگر مورد بررسي قرار گرفت. علاوه بر اين، وزن ريشه ها و اندامهاي هوايي گياهان مايه زني شده نيز پس از 45 روز اندازه گيري شد. اگرچه وجود قارچ عامل بيماري در كليه بوته هاي مايه‫زني شده با استفاده از آغازگرهاي اختصاصي محرز گرديد، بين ژنوتيپها از نظر وزن ريشه و اندامهاي هوايي اختلاف معني داري مشاهده شد. بيشترين كاهش وزن ريشه در ژنوتيپ هاي سوسكي، سمسوري، گرمسار و زرد محلي به ترتيب 05/72، 28/67، 43/62 و 60/54 درصد و كمترين آن در ژنوتيپ هايي مانند مينو و مشهدي با بترتيب 25/22 و 10/27 درصد بود. بيشترين كاهش وزن اندام هاي هوايي با 92/61، 64/58، 75/53 و 27/52 درصد به ترتيب مربوط به ژنوتيپ هاي شاه آبادي، زرد محلي، احمدي و سوسكي بوده و كمترين كاهش در ژنوتيپ هايي مانند مينو و مشهدي با 56/15 و 20/21% اندازه گيري شد. بر اساس وزن تر ريشه‫ها، اندام هاي هوايي و نيز كل گياه ژنوتيپ‫هاي مشهدي و مينو كمترين و ژنوتيپ‫هاي شاه آبادي و سوسكي بيشترين ميزان آلودگي را داشتند.