تلفيق فرايند مديريت راهبردي و مديريت بحران در سازمان هاي امنيتي

The process of merging the Strategic management with crisis management in security organizations

چكيده از مصاديق جامع بودن يك الگوي مديريت راهبردي، لحاظ و هدايت بيشتر عوامل، وضعي تها و شرايطي است كه ممكن است بر روند حركت راهبردي سازمان مورد نظر اثر بگذارند. اگرچه جلوه گري برخي بحرا نها در سازما نهاي امنيتي به لحاظ نوع ماموريت، ماهيت و منبع تهديدها با ساير سازما نها متفاوت است؛ اما اصول كلي مديريت راهبردي و مديريت بحران براي آ نها با رعايت الزاماتي قابل پياده سازي است. اين پژوهش، با هدف بررسي امكان تلفيق الگوي مديريت بحران و مديريت راهبردي براي سازما نهاي امنيتي ضمن دست هبندي بحرا نهاي متصورِ سازما نهاي امنيتي به انواع بطيي (پنهان)، تدريجي و ناگهاني، منشا بروز بحران در اين سازما نها را در سطوح طبيعي، فردي، سازماني و فرا سازماني تشخيص داده و براي مديريت بحرا نهاي مذكور، نيازي به ايجاد فرايند جداگانه ندانسته و امكان مديريت بحرا نهاي متصور را با ايجاد برخي قابلي تها در الگوي مديريت راهبردي همچون توسعه تحليل سيستمي و محيطي، لحاظ راهبردهاي ارتقاي سازماني و قابليت ساز، ايجاد سازوكار مقابله با بحران در مرحله اجراي راهبردها ب همنظور ايجاد انعطاف در راهبردها و برنام هها در زمان بحران و ايجاد بانك تجارب سازماني ممكن م يداند. با اين وصف، در نهايت الگوي تلفيقي مديريت راهبردي و مديريت بحران براي سازمان امنيتي اراي ه شده است. اصل يترين تفاوت بروز بحران در سازمان امنيتي با ساير سازما نها، مشهود نبودن بروز بحران در اين سازما نهاست و بر اين مبنا، هرچقدر در فرايند مديريت راهبردي اين سازما نها حوزه وسي عتري از عوامل محسوب شوند، در درجه اول امكان قرارگرفتن اين سازما نها در وضعيت بحران و در درجه دوم امكان غافلگيري راهبردي آ نها كاهش خواهد يافت.