نقد ديدگاه«راهنماي قرآن كمبريج» درباره نظام تشريع در قرآن

A critical study on “Cambridge Quran Instruction” about Tashri’ system in Quran

اساسي‌ترين پيش‌فرض خاورپژوهان در مطالعات قرآني، غير وحياني بودن قرآن و تاثيرپذيري آن از محيط و فرهنگ زمانه است. بر اين اساس خاورپژوهاني هم‌چون الكساندر نيش در كتاب «راهنماي قرآن كمبريج» بدون توجه به شواهد مويد وحيانيت قرآن و بدون در نظر گرفتن زبان آن كه از مباني و شيوه‌هاي فهم ويژه‌اي نيز تبعيت مي‌كند، به مطالعه ظاهربينانه و ناقص در قرآن پرداخته و دريافت نادرست يا ناقص خود را به عنوان يافته‌هاي علمي اعلام مي‌دارند. با توجه به مباني و معيارهاي فهم قرآن و با نگاهي تحليلي – انتقادي مي‌توان اين مناقشات را ابطال نموده و عدم تناقض و عدم نقص در نظام تشريعي قرآن را به اثبات رساند.

The most fundamental presupposition in Quranic Studies from orientalist researchers view is that this book is not inspirational and is affected by the environmentʹs culture. According to this an orientalist – Alexander Nisch – studied Quran incompletely and without considering its language and accurate witnesses in his book entitled "Cambridge Quran Instruction". By an analytical look at Quran understanding criteria and critical – analytical point of view these conflicts and divergences can be disproved and the completeness of Quran can be verified by Quran Tashri’ system.