رابطه تناسب شغل و شاغل (رشته تحصيلي) و ميزان بهره‌وري كاركنان در شركت ملي مناطق نفت خيز جنوب (معاونت فني) اهواز

بین بهره‌وری نیروی انسانی و میزان بكارگیری توان‌های بالقوه و بالفعل افراد رابطه مستقیم وجود دارد. هدف از این تحقیق بررسی رابطه تناسب شغل و شاغل (رشته تحصیلی) و میزان بهره‌وری كاركنان شركت ملی مناطق نفت خیز جنوب (معاونت فنی) اهواز می‌باشد. روش تحقیق از نوع توصیفی – علی – مقایسه‌ای می‌باشد و هدفش كاربردی است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه است كه پس از تایید روایی آن از طریق متخصصان و تعیین پایایی از طریق آلفای كرونباخ و تنصیف ضرایب حاصل برای تمامی بخش‌های پرسشنامه بالای 70% محاسبه شد. آزمون فرضیه‌های (آزمون تی مستقل و برازش نكویی خی دو و آنالیز واریانس یك راهه) از طریق نرم افزار spss بر نمونه‌ای 236 نفر از جامعه آماری 1007 نفر كه بر اساس جدول مورگان به دست آمده انجام شده است كه بر اساس مشخصات جامعه روش نمونه گیری طبقه‌ای متناسب انتخاب شد. یافته‌های آماری رابطه میان فرضیه‌ها را تایید كرده و نتایج نشان داده رابطه مثبت و معناداری بین تناسب رشته تحصیلی با رشته شغلی و میزان بهره‌وری كاركنان وجود دارد. همچنین نتایج تحقیق نشان داد كه بین سطح تحصیلات، سابقه خدمت، وضعیت تأهل و دیگر ویژگی‌های فردی در گروهی كه تناسب رشته تحصیلی با رشته شغلی را دارا بودند در میزان بهره‌وری تفاوتی وجود نداشت.