جايگاه شهروندان تهراني در نردبان آرنستاين: بررسي جنسيتيِ بُعد مشاركتي حق به شهر

مقدمه: حق به شهر لوفور مهياكننده يك بازانديشي راديكال از اهداف، تعاريف و محتواي اجتماعات سياسي است و مفهوم مشاركت در آن جايگاهي كليدي دارد. اين پژوهش با استفاده از نردبان مشاركت آرنستاين كه يك سازه مفهومي براي سنجش مشاركت شهروندي است، به بررسي مشاركت شهروندان تهراني و ارتباط آن با حق به شهر مي پردازد. روش: مطالعه حاضر به روش پيمايش و با نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي در بين 879 نفر از شهروندان مناطق 22گانه شهر تهران اجرا شد. يافته ها: دخالت شهروندان در طراحي فضا در سطح بسيار پاييني قرار داشته و در ميزان مشاركت آنان تفاوتهاي جنسيتي وجود ندارد. بحث: پيوند يافته هاي تحقيق با مفهوم حق به شهر لوفور و مشاركت شهروندان در فضاي شهري گوياي اين است كه نظم حاكم، در طراحي فضايي، سرمايه و طبقه را بيش از جلب مشاركت عموم شهروندان و جنسيت مورد توجه قرار مي دهد و گفتمان هژمونيك سرمايه بر طراحي فضايي حاكم است. اين مسئله با روندهاي سازماني نهادينه شده در ارتباط است و هرگونه تغيير در آن، نيازمند تغييرات در ساختارهاي سازماني مشاركت شهروندي است.