بررسي رابطه ارتباطات علمي با خوداثربخشي دانشگاهي دانشجويان

Study of Relationship between Scientific Communications and Academic Self-Efficacy

امروزه علم و دانش به دليل ارزش آن و يا به دليل تاثيراتي كه در كليه‏ي عرصه‏هاي زندگي انسان بر جاي گذاشته، اهميت زيادي يافته است. سوال اصلي در اين پژوهش آن است كه آيا رابطه‏اي ميان ارتباطات علمي و خوداثربخشي در ميان دانشجويان وجود دارد يا خير؟ جامعه‏ي آماري اين پژوهش را كليه‏ي دانشجويان دو دانشگاه دولتي شاهد و دانشگاه تهران، كه در سال 1389 براي تحصيلات عالي پذيرفته شده‏اند، تشكيل مي‏دهد. حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران، معادل 360 نفر حاصل شد كه از دانشكده‏هاي مختلف دو دانشگاه شاهد و تهران متناسب با تعداد كلي هر يك از آن‏ها تعيين گرديد؛ سپس ابزار پرسشنامه به شكل تصادفي در اختيار پاسخگويان قرار گرفت، كه با استفاده از نرم‏افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. ‏داده‏ها حاكي از ميزان نسبتاً پايين ارتباطات علمي و سطح متوسط خوداثربخشي شخصي و دانشگاهي در دو دانشگاه است؛ اگر چه ميزان هر دو متغير در دانشگاه شاهد كمتر از دانشگاه تهران بود. هم‏چنين نتايج حاصل از آزمون پيرسون نشان داد كه ارتباطي معنادار ميان ارتباطات علمي و ميزان خوداثربخشي شخصي و دانشگاهي در ميان دانشجويان وجود دارد.

Today, science because of its value or because of its effects in all areas of life has great importance. The main question in this research is whether scientific communications, effects only on the scientific features of students in science environments, or in addition, it can also affect other areas of their personal or academic life? In other words, if is there the relationship between scientific communication and self-efficacy among students or no? The population consists of all the students of two State University of Shahed and Tehran, who in 2010 admitted to higher education. The sample size determined about 360 by Cochran formula that was obtained from various faculties of the University of Tehran and Shahed in proportion to the total numbers each of them. Then the questionnaire was distributed among students to a random shape. The data indicate relatively low rate of scientific communication and also personal and academic self-efficacy in the two universities, although the rates of both variables are lower at Shahed University than Tehran University. The results of Pearson test showed a significant correlation between scientific communication and the personal and academic self-efficacy among students.