بازشناخت پيوند چند واژه از گويش‌هاي ايراني با كالي ايزدبانوي بزرگ

Recognition of Some Iranian Dialect Words through Goddess Kali

نام و كلام اصالتاً سرشتي نمادين دارند و زماني پديد آمده‌اند كه پيوند اسطوره و زبان هنوز گسسته نشده بود. با گذشت زمان، پيوند نام و موضوعِ نام‌گذاري سست و بسياري از نام‌ها از خاستگاه‌هاي اسطوره‌ايِ آغازين خود رها شده‌اند و اين نشانه‌ها، در طي تحول و تكامل، سرشت و خصيصه نمادين خود را، اگرچه نه به‌تمامي، ازدست داده‏اند. در اين پژوهش، با توجه به همسان‌بودنِ خاستگاهِ اسطوره و زبان، نام و كلام، به‌مثابه نماد، با رويكردِ اسطوره‌شناسي بررسي خواهند شد. چارچوب نظريِ اين تحقيق، نظريه كاسيرر درباره شيوه انديشه اقوام ابتدايي است كه او براي آن اصطلاحِ انديشه اسطوره‌اي را برگزيده است. مطالعه تطبيقيِ شماري از واژه‌هاي گويش‌هاي ايراني با واژه‌هاي هندواروپايي، كه با توجه به اين نظريه بررسي شده بودند، نشان داد كه بسياري از پديده‌هاي طبيعي و اشيا با مفاهيمِ متفاوت و صورت‌هاي آواييِ مشابه، كه در ذهن اين اقوام برخاسته از باور به ايزدبانوي بزرگ كالي بوده، به‌نام او نام‌گذاري شده است.

Names and words are essentially symbolic entities. They first originated in a time when myth and language were not yet detached. However, as time went by, the connection between names (words) and their referents started to fade away, leaving many words in language completely detached from their mythical origins. Most language symbols have thus largely lost their symbolic characteristics, if not fully. This study takes into account the common origin of myth and language and uses a mythological approach to examine name and word as symbols. The theoretical framework of the study is drawn from Cassirer’s theory on the primitive man’s way of thinking, which he terms the mythical thought. A comparative study between words in Iranian dialects and Indo-European words revealed that a range of objects and natural phenomena with distinct meaning but comparable forms were all associated by the people to Goddess K?l?, and thus were named after her.