بررسي خصوصيات ريخت سنجي حوضه رودخانه زاينده رود از سد زاينده رود تا پل زمانخان

ناحيه مورد بررسي بخشي از حوزه آبخيز رودخانه زاينده رود مي باشد كه از سد زاينده رود بعنوان شروع تا پل زمانخان بعنوان خروجي امتداد مي يابد. به منظور بررسي ويژگي هاي زمين ساختي، در ابتدا اين ناحيه را بر اساس خصوصيات توپوگرافي و زهكشي به زيرحوضه هايي تقسيم و اقدام به اندازه گيري شاخص هايي از قبيل ضريب فرم حوضه، ضريب فشردگي، ضريب كشيدگي، ضريب گردي، تراكم آبراهه، رده بندي آبراهه ها، نسبت انشعاب، سينوسيتي، برجستگي نسبي، عدد ناهمواري و برخي شاخص هاي ديگر كرديم. نتايج بررسي ها نشان داد كه زيرحوضه هايي كه در مجاورت گسل ها قرار دارند داراي كمترين ميزان ضريب شكل، نسبت كشيدگي و داراي بيشترين مقدار نسبت انشعاب و برجستگي نسبي هستند. همچنين مناطقي كه از نظر ليتولوژي داراي سنگ هاي حساس به فرسايش باشند داراي مقادير تراكم زهكشي و عدد ناهمواري بالايي خواهند بود. در نهايت مي توان نتيجه گرفت كه با توجه به بررسي هاي انجام شده حوضه مورد بررسي از نظر زمين ساختي حالت نيمه فعال دارد.