نگرشي بر تدوين استراتژي هاي كارآمد در ساماندهي سكونت گاه هاي غيررسمي (نمونه موردي: محله ديگاله شهر اروميه)

حاشيه نشيني صرفاً مساله­اي كالبدي-فيزيكي نبوده و از عوامل ساختاري در سطح ملي و منطقه­اي ناشي مي­شود. رشد فزاينده جمعيت شهري، توان سازمان­هاي دولتي و غيردولتي را در جهت توسعه و ارائه خدمات و تسهيلات شهري كاهش داده و برآورده نشدن نيازهاي مسكن به­منظور اسكان اقشار كم درآمد در فضاي رسمي و برنامه ريزي شده شهر، حاشيه­نشيني را به گونه بي­سابقه­اي افزايش داده است. مطالعه حاضر بر آن است كه با شناسايي و بررسي علل و عوامل موثر در شكل­گيري اين پديده با استفاده برنامه­ريزي استراتژيك به تدوين استراتژي­هاي كارآمد در جهت بهبود شرايط بپردازد. بر اين اساس عوامل داخلي و خارجي تاثيرگذار بر محله ديگاله شهر اروميه كه از محلات با هويت شهر محسوب مي­شود، شناسايي و تحليل شدند. روش تحقيق در اين مقاله از نوع توصيفي و تحليلي بوده و در آن از روش پيمايش، ابزار پرسشنامه، مدل­هاي سوات (SWOT) و تحليل سلسله­مراتبي و تكنيك­هاي آماري مختلف در جهت ارائه­ استراتژي هاي بهينه بهره گرفته شده است. نتايج حاصله حاكي از آن است كه محدوده با وجود قدمت طولاني و هويتمندي بالا از نظر نقاط ضعف از آسيب­پذيري بالايي برخوردار بوده و در عين حال از پتانسيل­هاي بالقوه­اي جهت رسيدن به كمال مطلوب را داراست.