بررسي و ارزيابي روش هاي زمين آماري گريجينگ در توزيع فضايي بارش (مطالعه موردي: شمال غرب كشور)

در اين مطالعه به منظور انتخاب روش مناسب درون­يابي براي معرفي تغييرات منطقه­اي بارش، كارايي روش­هاي زمين آماري مورد بررسي قرار گرفت. زمين آمار يكي از مهم­ترين روش­هاي برآورد توزيع مكاني بارش مي­باشد و برآورد دقيق آن در بسياري از علوم حائز اهميت مي­باشد. بدين منظور ابتدا داده­هاي ماهانه بارش 16 ايستگاه سينوپتيك از سايت سازمان هواشناسي و 31 ايستگاه باران­سنجي از سازمان آب منطقه­اي استان آذربايجان­شرقي در يك دوره آماري مشترك 20 ساله (2005-1986) تهيه شد، در اين تحقيق از روش­هاي كريجينگ ساده (SK)، كريجينگ معمولي (OK)، كريجينگ عام (UK) جهت تخمين ميانگين سالانه بارش شمال­غرب كشور استفاده شده است. براي هر مدل نيم تغيير نماي مربوطه محاسبه و ترسيم شده و سپس ريشه متوسط مجذور خطاها و ضريب تعيين (R2) بين مقادير مشاهده­اي و تخمين خطاي نقشه­هاي به­دست آمد كه از بين آن­ها، يك نقشه به­عنوان نقشه­ي مناسب انتخاب شد. نتايج حاصله بر اساس معيار RMSو RMSE نشان دادند كه از ميان روش­هاي زمين آماري مذكور، روش كريجينگ ساده مدل نمايي به­دليل دارا بودن معيار اندازه­گيري خطاي پايين­تر و همچنين دارا بودن ضريب تعيين (R2) بيش­تر نسبت به بقيه روش­ها دقيق­تر بوده و به­عنوان مناسب­ترين روش جهت تهيه­ي نقشه­ي عنصر بارش شمال­غرب كشور در دوره آماري مورد مطالعه مي­باشد.