مطالعه تطبيقي عوامل شهرت فيلم 12 سال بردگي در رسانه‌هاي ايران و آمريكا

مطالعه حاضر، با بهره جستن از جامعه‌شناسي ادبيات و مطالعات فرهنگي، به تحليل تاثيرِ ترويج و تبليغ رسانه‌هاي جمعي براي به شهرت رساندن برخي از آثار هنري مي‌پردازد. رسانه‌هاي جمعي تلاش مي‌كنند كه «اعتبار» آفرينش‌هاي هنري را توجيه كرده و باعث «شهرت» آن‌ها نزد عوام و خواص شوند كه اين دو مهم در فيلم 12 سال بردگي (2013) به كارگرداني استيو مك كوين مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. علي‌رغم تفاوت‌هاي بنيادي در گفتمانِ رسانه‌هاي ايران و ايالات‌متحده آمريكا، اين فيلم مورد توجه هر دو طرف قرار گرفته است. پرسشي كه اين مقاله به آن پاسخ مي‌دهد اين است كه چه عواملي باعث شهرت اين فيلم شده‌اند؟ يافته‌ها نشان مي‌دهند كه جوايزي كه فيلم به خود اختصاص داده، زمان پخش و انتخاب بازيگر همه بخشي از روندِ ساخت و ايجاد برچسب «شهرت» مي‌باشند. با تحليل سازوكارهاي رسانه در تبليغ گفتمان غالب و ايديولوژي نهفته در فيلم، نتيجه حاصله نشان مي‌دهد كه گفتمان‌ها به جاي نشان دادن واقعيت، آن را برمي‌سازند و سعي دارند ديدگاه مخاطب نسبت به پديده‌هاي اطراف را شكل دهند. به لحاظ نظري، پژوهش حاضر از نظريه‌هاي نيل كمبِل و توبي ميلر پيرامون مطالعات فرهنگي و از نظريه‌هاي لوسين گلدمن در رابطه با جامعه‌شناسي ادبيات استفاده مي‌كند تا به تحليل مفهوم «شهرت» و «اعتبار» هنري بپردازد. پژوهش حاصل از نوع كتابخانه‌اي و كيفي است. از منابع اطلاعاتي شامل كتب و سايت‌هاي خبري و تحليلي رسانه‌هاي ايران و آمريكا براي ارايه تحليلي جامع استفاده شده است.