اخلاق اسلامي و طب روحاني

Islamic Ethics and Spiritual Treatment

طب روحاني يكي از سه ديدگاه مطرح در برخورد با مسايل اخلاقي در ميان دانشمندان اخلاق اسلامي است. در اين ديدگاه، روح انسان همچون جسم او، گرفتار انواع بيماري‌ها مي‏شود و براي درمان آن بايد از طبيب روحاني و داروهاي معنوي بهره گرفت تا روحي سالم، پرنشاط و ملكوتي پيدا كرد. پژوهش حاضر در صدد پاسخ به اين پرسش است كه بر اساس اين ديدگاه چه تحليل و تبييني از روايات درباره طب روحاني مي‌توان ارايه كرد؟ براي پاسخ به اين سوال، روايات ذكر شده در اين باب، با عناويني مانند: چيستي طب روحاني، طبيبان طب روحاني و بيماران طب روحاني، دسته‌بندي شده است. نتيجه اين تحقيق آن است كه: اخلاق اسلامي با اين نگرش، از اخلاق با اهداف مادي و صرفاً دنيوي، متمايز مي‌گردد؛ چراكه در اين نگاه، ثمره اخلاق، رسيدن به قلب سليم است و اخلاق بندگي و ويژگي‌هاي معنوي كه در ديگر مكاتب اخلاقي از آن خبري نيست، برجسته‌ مي‌‌شود.

Spiritual treatment is considered one of the three approaches in dealing with ethical issues among scholars of Islamic ethics. Based on this approach, human soul like his body, may suffer from various diseases for whose treatment he should resort to spiritual healer and medications to achieve a healthy, lively and heavenly soul. The present study seeks to answer this question that what analysis and explanation can be offered for the traditions alluding to spiritual treatment. To answer this question, the traditions narrated about this subject with titles like the nature of spiritual treatment, the practitioners specialized in spiritual remedy and the patients suffering from spiritual diseases are discussed. It is concluded that Islamic ethics with this approach is distinct from other schools of ethics with mere materialistic and worldly purposes. This is because in this approach the outcome of ethics is to achieve a sound heart. Also here, the ethics of servitude and spiritual features which have no function in other schools are highlighted.