بازخواني مولفه هاي محيطي جرم زا دربزهكاري كودكان

بعد از محيط خانواده، مدرسه و نظام آموزش و پرورش از ديگر مراجع اصلي جامعه پذيري كودك مي باشد، كه وي وارد آن مي شود. مدرسه اولين محيط اجتماعي است كه كودك ناچار است خود را با نظم و قوانين آن هماهنگ سازد. مدرسه به عنوان يك واحد كنترل اجتماعي لزوم رعايت مقررات و اصل پاداش و كيفر را نيز به كودكان آموزش مي دهد. كودك در سنين مدرسه، در شرايط حساسي است كه هم مي توان نشانه هاي اوليه اختلالات رفتاري را در وي كشف كرد، و هم قابليت اصلاح رفتار و بازگشتن وي به مسير رشد مطلوب در اين سنين، بسيار قوي است. مدرسه براي كودكاني كه عوامل متعدد خطر خانوادگي را تجربه كرده اند، مي تواند به عنوان محيطي آموزنده، حمايتگر، الگو بخش و كنترل كننده عمل نموده و كاستي هاي خانواده را جبران نمايد. نكته مهم تمركز مدارس به رفع نواقص و اختلالات كاركردي مدرسه به ويژه در مورد كودكان و نوجواناني كه در معرض خطر شكست تحصيلي و يا خطر ترك تحصيل قرار دارند، مي باشد.