گونه شناسي اقشار اجتماعي عصر سامانيان (با تكيه بر پوشاك آن ها)

طبقات اجتماعي، به عنوان واقعيتي عيني و ملموس در طول تاريخ، همواره مورد توجه متفكران و انديشمندان بوده است كه برخي از آن ها به تبيين قشربندي و برخي شاخص هاي آن را در آثار خود منعكس ساخته اند. يكي از اين دوره هاي تاريخي، دوره سامانيان است. سامانيان به عنوان يك نظام قدرتمند توانستند يكپارچگي، وحدت ملي و فرهنگي خاصي در بين ايرانيان به وجود آورند و به شيوه هايي مدبرانه حكومت كنند و بزرگترين رنسانس فرهنگي و اجتماعي را پس از اسلام در ايران به وجود آورند. هدف اساسي پژوهش حاضر، بررسي نظام طبقات اجتماعي و روابط آن ها با يكديگر در ماوراء النهر و خراسان و ديگر نواحي تحت حكومت سامانيان است. اين تحقيق از نوع تحقيقات تاريخي است كه به روش توصيفي- تحليلي صورت گرفته و دادههاي آن با روش اسنادي و به كمك ابزار ياداشت برداري انجام پذيرفته است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد. قشربندي جامعه ساماني از همان آغاز، مبتني بر شايستگي و شان درخور افراد بود. دانشمندان در برابر اميران ساماني مجبور به زمين بوسي نبودند. در اين عصر با از بين رفتن فاصله قشرهاي اجتماعي و نفوذناپذيري آن قشر، جامعه اي بدور از فرهنگ كاستي بوجود آورد، و با اين تحول زمينه هر گونه فعاليت و شكوفايي استعدادها فراهم گشت. در اين تحقيق علاوه بر اقشار اجتماعي به پوشاك در عصر ساماني و پوشاكي كه اقشار اجتماعي مختلف استفاده مي كردند نيز پرداخته شده است.