مذهب در خراسان عصر سلجوقي

خراسان در دوره سلجوق از تركيب مذهبي خاصي برخوردار بود. منازعات مذهبي و درگيري بين مذاهب مختلف ، ويژگي اصلي اين دوره است. سياست هاي مذهبي حكومت سلجوقيان در تشديد اختلافات فرقه اي تاثير زيادي داشت. تعصبهاي فرقه اي عميدالملك كندري و خواجه نظام الملك طوسي باعث شد تا بين حنيفيان و شافعيان رقات هاي شديد فرقه اي و مذهبي شكل گرفت. مذهب غالب، شافعي بوده، پس از آن مذهب حنفي كه مورد اعتقاد پادشان سلجوقي است،‌قرار داشت. حنبليان در چند شهر به ويژه در هرات پيرواني داشتند تا آنجا كه از منابع بر مي آيد،‌دانشمند برجسته مالكي مذهبي در خراسان حضور نداشته است. شيعيان امامي از جايگاه خاصي برخوردار بوده و برخي از دانشمندان برجسته شيعه در اين عصر مي زيستند. اسماعيليان در شهرهاي مختلف نفوذ زيادي داشته و همواره با دولت سلجوقيان،‌ منازعات سياسي شديد داشتند. در اين مقاله به بررسي فرقه هاي اسلامي و مهمترين پيروان آنان در خراسان عصر سلجوقي پرداخته مي شود.