نقش قوه در تبيين وجود موجودات مادي در فلسفه ارسطو

طرح ارسطو در مابعدالطبيعه، تحقيق و مطالعه موجود بماهو موجود است، بر اين اساس او به تفحص از علل و مبادي موجودات از آن جهت كه موجودند مي پردازد. او مي خواهد معلوم كند چرا موجودات موجودند و موجود بودن براي هر موجودي چيست. ذات و موضوع هر يك به نحوي مي تواند مبناي تحليل وجود قرار گيرد. از طرفي ارسطو با اين مشكل مواجه است كه تركيب و ثنويتِ ذات و موضوع، حداقل در جواهر مادي، واقعي است، از طرف ديگر جوهر كه بنابر فرض اصل و مبناي وجود است مقدم و واحد است. در تحليل و پاسخ به اين مساله ارسطو از «قوه» استفاده مي كند. آنچه موجود است (موضوع)، و آنچه شيء موجود به واسطه آن موجود است (ذات)، دو امر متباين نيستند، بلكه دو نحوه از وجود يك شيء اند: نحوه وجود بالقوه و نحوه وجود بالفعل. بنابراين اگرچه تركيب ماده و صورت تركيب دو جوهر واقعي است، اما اين با وحدت جوهر منافاتي ندارد، زيرا يكي فعليتِ ديگري است. آنچه در اينجا نهايتاً مبناي تحليل وجود جواهر مادي را فراهم مي كند، «قوه» است.