بررسي موانع توسعه گردشگري در مناطق روستايي شهرستان اسكو (مطالعه موردي: روستاي ساحلي آق گنبد)

اكنون كه مناطق روستايي كشور با مشكلاتي همچون بيكاري، بهره وري پايين كشاورزي، مهاجرت روز افزون به شهرها و حاشيه نشيني مواجه اند، توسعه گردشگري روستايي مي تواند در جهت رفع اين مشكلات موثر واقع شود. با توجه به اهميت موضوع، اين تحقيق به صورت توصيفي-پيمايشي و با هدف بررسي موانع توسعه گردشگري در روستاي ساحلي آق گنبد از توابع شهرستان اسكو واقع در استان آذربايجان شرقي انجام گرفت. جامعه آماري اين تحقيق را 759 نفر از روستاييان روستاي آق گنبد تشكيل مي دادند كه بر اساس جدول كرجسي-مورگان، تعداد 240 نفر از آنان از طريق نمونه گيري تصادفي براي انجام تحقيق انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه استفاده شد كه روايي آن با نظر پانلي از اعضاي هيات علمي دانشگاه تهران مورد تاييد قرار گرفت. براي تعيين پايايي ابزار تحقيق، پيش آزمون انجام گرفت كه مقدار آلفاي كرونباخ محاسبه شده براي مقياس اصلي پرسشنامه يعني موانع توسعه گردشگري روستايي 97/0 بود. نتايج كسب شده از تحليل عاملي نشان داد كه سه عامل زيرساختاري-رفاهي، اجتماعي-فرهنگي و سازماني-ساختاري در حدود 56/60 درصد از واريانس كل موانع توسعه گردشگري در روستاي آق گنبد را تبيين مي نمايند.