شناسايي و بررسي انواع منابعِ حاويِ خوارق‌ عادات صوفيه

Identifying and studying the different Kinds of sources containing Karamats

خوارق عادات و كرامات از اصطلاحات و مفاهیم رایج در گسترۀ عرفان و تصوف است كه در بسیاری از متون عرفانی و منابع اهل تصوف از گذشتۀ دور دربارة آن مباحثی مطرح بوده است. این مفاهیم همچنین در ادبیات فارسی بسیار به كار رفته است. از این رو شناخت مباحث مرتبط با آنها ضروری است. تحقق این شناخت منوط به مقدماتی است كه منبع‌‌شناسی یكی از آنها است. در این مقاله با نظر به انواع متون عرفانی در دوران‌های مختلف، منابع حاوی خرق عادات و كرامات صوفیه در قالب سه گروه تقسیم‌‌بندی و بررسی شده است: گروه اول منابعی هستند كه عمدتاً «مباحث نظری» خوارق عادت، در آنها مطرح شده است؛ گروه دوم اغلب مصادیق كرامات «عده‌ای» از بزرگان صوفیه را در خود دارند؛ و گروه سوم فقط حاوی انواع خوارق عادات «یكی» از مشایخ و سران صوفیه هستند.

In Islamic mysticism, karamat (supernatural deeds) is one of the common terms which has been put forward in many of mystical texts since the far past. Also, this term is discussed in Persian literature, hence it is necessary to consider the issues concerning it. To do this, we need some basic elements such as studying the sources. In the present article, after considering the kinds of mystical texts belonging to different periods, we categorize them in three groups. The first group is the texts that discuss mainly about ‘theoretical issues’ of karamat. The second group belongs to texts that speak about karamat (supernatural deeds) of ‘some’ major mystics. And finally, the third group is speaking about the karamat of ‘only one’ major mystic.