تحليل تفاوت ميزان آمادگي ذهني- نگرشي خانوارهاي شهر شيراز در برابر زلزله

ايجاد آمادگي در جامعه براي مقابله با بحران روشي است كارآمد و كم هزينه كه مي تواند به كاهش خسارات ناشي از آن كمك كند. شهر شيراز در محدوده گسل هاي زاگرس قرار دارد و داراي استعداد لرزه خيزي بالا و پيوسته است. بنابراين، بررسي وضعيت آمادگي و ارتقاي آن در بين خانوارها و محلات مختلف اهميت زيادي دارد.. مسئله اصلي اين پژوهش تحليل وضعيت ميزان آمادگي ذهني- نگرشي خانوارهاي شهر شيراز است. در اين راستا، مطابق مباني نظري و پيشينه تحقيق دو فرضيه ارائه شد. در اين پژوهش از روش تحقيق كمي از نوع رابطه اي و رويكرد پيمايشي استفاده شد. مفهوم ميزان آمادگي ذهني- نگرشي نيز از طريق 3 شاخص و 18 معرف، از طريق روش هاي SAW و AHP تعريف عملياتي شد. داده هاي مورد نياز از طريق پرسش نامه خانوار جمع آوري شد. حجم نمونه از طريق روش كوكران و معادل 322 خانوار تعيين شد و با روش هاي نمونه گيري خوشه اي و سيستماتيك انتخاب شد. نتايج نشان داد ميزان آمادگي ذهني- نگرشي خانوارهاي محلات مختلف در سطح پاييني قرار دارد و تفاوت معناداري بين آنها وجود ندارد. نتايج همچنين نشان داد كه ميزان آمادگي ذهني- نگرشي با متغيرهاي سن، سطح تحصيلات، شغل، درآمد و پايگاه اقتصادي- اجتماعي رابطه معناداري دارد. نتيجه اينكه هر چند ميزان آمادگي ذهني- نگرشي داراي ساختي اجتماعي است، هنوز فرهنگ زندگي با ريسك حتي در اقشار متوسط و بالا نيز شكل نگرفته است، كه بيانگر وضعيتي ناگوار است.