شيوع اضطراب و افسردگي و عوامل تعيين كننده آن در مبتلايان به سرطان كولوركتال در بابل (91-1386)

زمينه و هدف : سرطان كولوركتال به طور قابل توجهي باعث ايجاد مشكلات جسمي، رواني و اجتماعي است. اين مطالعه به منظور تعيين شيوع اضطراب و افسردگي و عوامل تعيين كننده آن در مبتلايان به سرطان كولوركتال انجام شد. روش بررسي : در اين مطالعه مقطعي توصيفي تحليلي، 120 نفر (75 مرد و 45 زن) از مبتلايان به سرطان كولوركتال شناسايي شده در نظام ثبت سرطان بين سال هاي 1391-1386 در بابل بررسي شدند. براي دستيابي به اطلاعات اين مطالعه پرسشنامه اي حاوي مشخصات دموگرافيك و بيماري به همراه پرسشنامه HADS براي سنجش اضطراب و افسردگي در سال 1392 به صورت مصاحبه حضوري با بيماران در منازلشان تكميل گرديد. يافته ها : ميزان افسردگي و اضطراب در بيماران به ترتيب 23.4% و 30.8% تعيين شد. جنسيت زن، ساكن روستا بودن و داشتن بيماري همراه با ابتلا به افسردگي مرتبط بود و در اين ميان مكان زندگي به عنوان پيش بيني كننده مستقل شناسايي شد. شيوع افسردگي در ساكنين شهرها نسبت به ساكنين روستاها 79درصد كمتر بود (CI 95%: 0.06-0.67، OR= 0.21، P=0.009). همچنين جنسيت زن، ساكن روستا بودن، شاغل نبودن، داشتن بيماري هاي همراه، درآمد پايين و نداشتن تحصيلات با اضطراب مرتبط بود كه در اين ميان فقط تحصيلات به عنوان پيش بيني كننده مستقل شناسايي شد (CI 95%: 1.32-13.81، OR= 4.27، P=0.015). نتيجه گيري : شيوع اضطراب و افسردگي در بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال نسبتاً بالاست. بنابراين مداخلات در جهت افزايش آگاهي هاي لازم، توجه بيشتر به زنان و روستاييان و كنترل بيماري هاي ديگر توصيه مي گردد.