مقايسه دو روش كشت و PCR در تشخيص عفونت واژينال ناشي از مايكوپلاسما هومينيس

زمينه و هدف : مايكوپلاسما هومينيس كوچك ترين باكتري پاتوژن بدون ديواره سلولي است كه زندگي آزاد دارد. اين ميكروارگانيسم سخت و ديررشد بوده و شناسايي آن به دليل مشكل بودن و رشد بسيار كند آن، توسط روش هاي سنتي ميكروب شناسي كشت با مشكل روبرو است. اين مطالعه به منظور مقايسه دو روش كشت و PCR در تشخيص عفونت واژينال ناشي از مايكوپلاسما هومينيس انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه از نوع بررسي تست هاي تشخيصي روي 150 بيمار مبتلا به عفونت واژينال باكتريايي و 50 فرد سالم بدون هيچ عفونت باكتريايي واژينال (كنترل) مراجعه كننده به بيمارستان هاي امام خميني (ره) و امام زمان (عج) استان تهران انجام شد. پس از نمونه برداري، نمونه ها در داخل لوله هاي حاوي PBS و PPLO به آزمايشگاه منتقل گرديد. يافته ها : با روش كشت از 150 نمونه بيمار مبتلا به عفونت واژينال، 53 نمونه (35.3%) از نظر وجود مايكوپلاسما هومينيس مثبت و از طريق PCR 114 نمونه (76%) مثبت گزارش شد. همچنين با روش PCR از 50 فرد گروه كنترل 4 نفر (8%) مثبت ارزيابي شدند. بين نتايج PCR با سقط جنين، محل زندگي و سطح تحصيلات ارتباط آماري معني داري مشاهده نشد. ارتباط مستقيمي بين سن افراد، رعايت بهداشت در تعويض به موقع لباس زير و تعداد زايمان در گروه مبتلا مشاهده شد (P<0.05). نتيجه گيري : روش PCR در مقايسه با روش كشت، براي شناسايي موارد مثبت مايكوپلاسما هومينيس در زنان با عفونت واژينال مناسب تر است.