اثر دماي تف جوشي بر ويژگي‌هاي كاشتني تيتانيومي متخلخل توليد شده به روش فضانگه‌دارنده جهت استفاده در بازسازي بافت سخت

امروزه بجای خارج كردن كامل بافت صدمه دیده، با توسعه علم مهندسی بافت و استفاده از داربست‌ها، شرایط اجرای درمان و كیفیت زندگی بیماران بهبود یافته است. به دلیل محدودیت‌های موجود در عملكرد پلیمرها و بیوسرامیك‌ها، بیومواد فلزی برای تثبیت شكستگی‌ها و كاشتنی دندانی بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. از سوی دیگر، چگالی بالا و عدم زیست‌فعالی و همچنین اختلاف زیاد ضریب كشسانی بیومواد فلزی با استخوان انسان از محدودیت‌های كاشتنی‌های فلزی است. این محدودیت‌ها می‌توانند باعث شل شدن كاشتنی در بافت سخت، تسریع مرگ سلولی در بافت اطراف و از دست رفتن عملكرد كاشتنی شوند. با متخلخل كردن فلز، می‌توان این محدودیت‌ها را كاهش داد چرا كه با ایجاد تخلخل، چگالی ظاهری و ضریب كشسانی فلز كاهش می‌یابد. با توجه به این‌كه فلز تیتانیوم مقاومت به خوردگی خوبی در محیط درون‌بدن دارد و از آن جا كه تخلخل با اندازه و شكل و میزان مناسب، تثبیت بهتری در بافت سخت ایجاد می كند، در این پژوهش با ساخت تیتانیوم متخلخل به روش فضانگه‌دارنده،تلاش شد تا مجموعه‌ای از خواص ساختاری و مكانیكی برتر حاصل شود. تاثیر دمای تف‌جوشی بر خواص مكانیكی كاشتنی متخلخل، میزان تخلخل و مورفولوژی آن بررسی گردید. نتایج نشان می‌دهد كه با افزایش دمای تف‌جوشی استحكام فوم فلزی افزایش ولی از نظم حفرات كاسته شده است.

-