بررسي راهكارهاي توسعه مشاركت مردم با ناجا در طرح ارتقاي امنيت اجتماعي

Reviewing Approaches of Developing Public Contribution to NAJA Personnel in the Framework of Social Security Plan

هدف اين مقاله، بررسي راهكارهاي توسعه مشاركت مردم با ناجا در طرح ارتقاي امنيت اجتماعي است. سوال اصلي اين است كه چه راهكارهايي را مي توان براي گسترش همكاري و مشاركت شهروندان تهراني با نيروي انتظامي در اجراي طرحهاي مقابله اي با آسيب هاي اجتماعي پيشنهاد نمود. براي دستيابي به پاسخ اين سوال و اهداف مورد نظر تحقيق از نظريه هاي ليپست، دال، سيلز و لرنر استفاده شد. با بهره گيري از اين نظريه ها سه فرضيه مطرح گرديد كه متغيرهاي مستقل آن عبارت بودند از: ميزان آگاهي شهروندان از محتواي طرح امنيت اجتماعي، نحوه عملكرد پليس در اجراي اين طرح و دست آخر اينكه شهروندان تهراني چقدر اجراي اين طرح را متناسب با منافع خود ارزيابي مي كنند. روش تحقيق در اين پژوهش، پيمايش و ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته با 47 سوال بود. نمونه گيري به شيوه خوشه اي انجام شد و حجم نمونه 421 نفر ( 65% مرد و 35% زن ) است. تحليل داده ها با برنامه"SPSS 15 "و با استفاده از آمارهاي فراواني، ميانگين، كاي اسكوير و v كرامر انجام شد. يافته ها تحقيق نشان داد كه بين متغيرهاي مستقل اين تحقيق با متغير وابسته ( ميزان مشاركت شهروندان ) در سطح 95% اطمينان رابطه معنادار آماري وجود دارد.