ارائه مدل آماري مناسب با توجه به شاخص هاي ايمني در پيش بيني تصادفات عابرين پياده (مطالعه موردي: تعدادي از تقاطع هاي شهر تهران)

نسبت قابل ملاحظه اي از تصادفات وسايل نقليه در تقاطعات به ويژه در تقاطع هاي چراغدار در ناحيه هاي شهري كه محل برخي از تصادفات شديد هستند رخ مي دهد. لذا در اين مقاله با استفاده از اطلاعات موجود و مربوط به 16 تقاطع چراغدار شهر تهران و با مشخص نمودن متغير هاي مستقل و وابسته به ارائه مدل برتر پيش بيني تصادفات عابرين پياده كه بتواند شاخص هاي ايمني مرتبط با تصادفات را بيان كند پرداخته شده است. نتايج حاصل نشان مي دهد كه بيشترين مقدار تصادفات عابرين پياده مربوط به وجود ايستگاه اتوبوس در مجاورت تقاطع ها بوده است كه به ميزان %7/21 تصادفات عابرين پياده را افزايش مي دهد. به دليل اينكه عابرين پياده بيشتري در ايستگاه ها تردد دارند. وجود گردش مجزا در تقاطع ها سبب كاهش تصادفات عابرين پياده مي شود اين كاهش در حدود 34/20- مي باشد.