ارزيابي عملكرد گردشگري آشپزي در روستاي سرولات از ديدگاه ذينفعان (جامعه محلي، كارشناسان و گردشگران)

يكي از انواع گردشگري كه امروزه در جهان بسيار رونق يافته، گردشگري آشپزي است. تجارب متعدد جهاني حاكي از آن است كه اين صنعت نقش بسيار مهمي در رفاه و ارتقاء كيفيت زندگي جوامع ميزبان ايفا مي نمايد. مناطق مختلف ايران نيز به دليل برخورداري از پتانسيل هاي متنوع فرهنگي، در موضوع مورد بحث جايگاه ويژه اي را به خود اختصاص داده است كه از جمله اين مقاصد مي توان به روستاي سرولات در استان گيلان اشاره نمود. از اين رو پژوهش حاضر با هدف افزايش ميزان ثمربخشي اقدامات آينده، به سنجش وضعيت گردشگري آشپزي در روستاي سرولات از ديدگاه ذي نفعان پرداخته است. جامعه آماري پژوهش شامل سه گروه كارشناسان، گردشگران و ساكنان بوده و ابزار گرد آوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخت است. پژوهش بر اساس ماهيت توصيفي– تحليلي بوده و جهت تحليل داده هاي آن، از روش تحليل رگرسيون، آنتروپي و مدل ACSI استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد هم از ديدگاه كارشناسان و هم از ديدگاه ساكنان، گردشگري آشپزي بيشترين اثر را بر توسعه اجتماعي - فرهنگي و اقتصادي روستا داشته و تاثير آن بر ابعاد «زيرساختي»، «محيط زيستي» و «دولتي- نهادي» ناچيز بوده است. همچنين شاخص رضايتمندي گردشگران از مجموع فعاليت هاي گردشگري آشپزي در روستاي سرولات، در مقياس صفر تا صد، 67.16 محاسبه گرديد كه بيشتر، نشان دهنده كاستي هاي زيرساختي و خدماتي در مقصد مي باشد.