ژئومورفوتوريسم و قابليت سنجي ژئومورفوسايت هاي جاده اي با استفاه از روش تركيبي تاپسيس و پرالونگ (مطالعه موردي: جاده ترانزيتي گرمسار)

ژئومورفوتوريسم با تاكيد بر حفظ تمام خصيصه هاي جغرافيايي يك مكان، بر ويژگي هاي زمين شناسي و ژئومورفولوژيكي به عنوان بستر كليه فعاليت هاي انساني و خصيصه هاي جغرافيايي تاكيد دارد و شكل ويژه-اي از صنعت گردشگري است كه مي تواند به پايداري توسعه در ابعاد محيطي، اقتصادي و اجتماعي- فرهنگي كمك نمايد. در پژوهش حاضر ابتدا با استفاده از روش تاپسيس، شاخه هاي گوناگون گردشگري در شهرستان گرمسار رتبه بندي شدند و سپس با بهره گيري از روش پرالونگ قابليت هاي گردشگري ژئومورفوسايت هاي جاده اي گرمسار از لحاظ ارزش هاي اكولوژيكي، زيباشناختي، فرهنگي، اقتصادي و علمي مورد ارزيابي قرار گرفتند و در نهايت، با استفاده از آزمون t و همبستگي پيرسون فرضيه هاي تحقيق تحت آزمون قرار گرفت. در مرحله اول با استفاده از روش تاپسيس مشخص شد كه ژئومورفوتوريسم جاده اي، بالاترين امتياز (5742/0) را در بين گونه هاي مختلف گردشگري شهرستان داشته است و در مرحله بعد، نتايج تكنيك پرالونگ، نشان داد كه ژئومورفوسايت ها مي توانند در سه خوشه اصلي طبقه بندي مي شوند كه خوشه اول (بالاتر از 6/0) شامل دو ژئومورفوسايت معادن نمكي و برآمدگي و خوشه دوم (4/0-6/0) شامل ژئوموروفوسايت هاي پارك ملي كوير، كوه اژدها، پلاگ نمكي، ديوار و زبانه نمكي، بنه كوه و غار دق كشكولي و خوشه سوم (كمتر از4/0) شامل كوير ريگ جن مي باشد. همچنين ژئومورفوسايت ها از 3 نقطه نظر ارزش ميزان بهره وري، ارزش كيفيت بهره وري و ميانگين ارزش بهره وري نيز تقسيم بندي شدند.