سطح بندي مناطق نمونه گردشگري استان خوزستان

گردشگري به عنوان صنعتي نوين، در سال هاي اخير تاثيرات بسياري بر وضعيت اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جهان داشته و بسياري از كشورهاي جهان به لحاظ درآمدزايي فراوان اين بخش سرمايه گذاري هاي عمده اي را در سطوح محلي جهت ايجاد امكانات و تاسيسات مورد نياز توسعه اين صنعت اختصاص داده اند. از سويي، با توجه به محدوديت هاي مختلف اعم از فني، مالي، زماني و مانند آن امكان بهره گيري و توسعه تمام ظرفيت ها گردشگري در سطوح محلي در مدت زمان كوتاه وجود ندارد. بنابراين، استفاده از روش هاي مناسب براي رتبه بندي و تعيين بهترين مقاصد گردشگري به منظور گسترش و تخصيص منابع به مدد تعدادي از معيارها و شاخص ها، ضروري مي باشد. در سال هاي اخير و به منظور بهره برداري و ساماندهي هر چه بيشتر جاذبه هاي گردشگري، ايجاد مناطق نمونه گردشگري به عنوان الگوي توسعه گردشگري در كشور ايران انتخاب شده است.از اين رو، به نظر مي رسد مطالعه و سطح بندي مناطق نمونه گردشگري در سطح استاني و ملي مي تواند زمينه ساز رشد و توسعه گردشگري را فراهم آورد. هدف از پژوهش حاضر سطح بندي 30 منطقه نمونه گردشگري استان خوزستان با استناد به 45 شاخص است. روش تحقيق پژوهش توصيفي- تحليلي و ابزار گرداوري اطلاعات، كتابخانه اي و ميداني مي باشد. در اين پژوهش با توجه به تعدد شاخص هاي موردنظر و همچنين ارزش و اعتبار متفاوت شاخص ها از تكنيك تحليل عاملي به منظور سطح بندي مناطق نمونه گردشگري استفاده شده است. بدين منظور از 45 شاخص مورد نظر 8 عامل استخراج گرديد كه عامل مراكز خدماتي- درماني با مقدار ويژه 8.93 داراي بيشترين امتياز و عامل انرژي- تفريحي با مقدار ويژه 2.30 داراي كمترين ارزش در سطح بندي بوده اند. بر اساس نتايج تكنيك تحليل عاملي منطقه نمونه گردشگري فتح المبين با شاخص تركيبي 7.6 در بالاترين رتبه و منطقه نمونه گردشگري انشان با شاخص تركيبي 7.24- در پايين ترين رتبه از سطح بندي قرار گرفته است.