ماهيت تحليل در سياست‌خارجي

The Integrity of Foreign Policy Analysis

چرا تحليل‌‌هاي ما از سياست‌خارجي ايران همواره و ازجمله در دوران جمهوري اسلامي، فايده و كارآيي كافي براي دستگاه ديپلماسي ايران نداشته است؟ يك پاسخ آن است كه رسيدن به يك مبناي ايرانيِ تجربه‌شده در تحليل‌هاي سياست‌خارجي، فقط با اولويت دادن به مصلحت دولت و در اين زمان، مصلحت دولت جمهوري اسلامي ممكن مي‌شود. اگر بكوشيم به سياست‌خارجي كشور خود و تحولات سياست بين‌الملل از موضعي كلي و جهان-باورانه بنگريم، اگر بخواهيم آن را بدون ارتباطي حساسيت‌مند با نهاد دولت خود در نظر بگيريم، اگر آنها را كمابيش مرتبط با ديپلماسي دولتِ موجود كشورمان درنظر نگيريم، به عنوان يك "انسان طبيعي" يا بشريتي عمومي و جهاني به سياست‌خارجي كشورمان نگريسته‌ايم؛ اين داوري و قضاوت از آن‌روست كه نمي‌توان همزمان انساني ملي و جهاني بود، يا نمي‌توان همزمان تصوراتي ملي و جهاني داشت؛ وانگهي، نمي‌توان اول فردي جهاني و سپس فردي ايراني بود بلكه فقط مي‌توان اول ملي يا بومي و سپس جهاني بود.

-