نقش پيش بين عوامل جمعيت شناختي و شخصيتي در نگرش نسبت به اثرات،خطرات و سوء مصرف مواد در دانشجويان دانشگاه آزاد دامغان

زمينه و هدف: نگرش نسبت به مواد، نقش موثري در گرايش افراد به مصرف و ترك مواد دارد، لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين نقش پيش بين ­عوامل جمعيت شناختي و شخصيتي در نگرش نسبت به اثرات، خطرات و سوء مصرف مواد در دانشجويان دانشگاه آزاد دامغان انجام گرفت. روش بررسي: پژوهش حاضر يك تحقيق توصيفي-تحليلي بود. نمونه آماري پژوهش شامل200 نفر از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد دامغان در سال تحصيلي 92-91 بودند كه با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به نگرش سنج مواد مخدر ساخته شده توسط دلاور و همكاران (1383) و پرسشنامه پنج عامل شخصيت پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده ها با كمك روش همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه انجام گرفت. يافته ها: نتايج تحليل رگرسيون نشان داد هشت مولفه وظيفه شناسي­، آزادي نسبت به تجارب جديد، روان رنجورخويي، جنسيت­، درآمد خانواده­، توافق­، سواد والدين و سن به طور معني داري مي توانند 41 درصد از­ واريانس نگرش نسبت به اثرات مواد را پيش بيني كنند. همچنين سه مولفه توافق، وظيفه شناسي­، روان رنجورخويي مي­توانند 35 درصد از واريانس نگرش نسبت به خطرات مواد را پيش بيني كنند. نتيجه گيري: بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه ويژگي هاي شخصيتي افراد، وضعيت تاهل و درآمد نقش تعيين كننده اي در پيش- بيني نگرش افراد به سمت مواد دارند.