مجله نگين، ساخت قدرت سياسي و گفتمان اصالت گرايي فرهنگي در دوره پهلوي دوم

بررسي مطبوعات و عملكرد آن ها در هر جامعه يكي از معيارهاي لازم براي بازكاوي حوادث سياسي و جريانات فرهنگي و اجتماعي آن است. از آن جا كه مطبوعات رابطه مستقيمي با اوضاع سياسي، اجتماعي و فرهنگي جامعه خويش دارند، اين امكان را مي يابند تا به نحو شايسته به بررسي و تحليل مسائل و وقايع اجتماعي، سياسي و فرهنگي بپردازند و بازتابنده عقايد، علايق و ترجيحات نيروهاي مختلف اجتماعي باشند. اين پژوهش پرسش اصلي خود را رويكرد مجله نگين به ساخت قدرت سياسي و نسبت آن با گفتمان اصالت گرايي فرهنگي در دهه هاي 1340 و 1350 خورشيدي قرار داده و با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي و با الهام از آموزه هاي روش شناسي گفتمان، مجله نگين را بررسي مي كند. فرضيه اين پژوهش بر اين گزاره استوار است كه مجله نگين بازتابنده آرمان ها، مطالبات، ترجيحات و ارزش هاي روشنفكران اصالت گراي فرهنگي بود. يافته پژوهش از رهگذر تحليل محتواي كيفي واحدهاي تحليل سرمقاله، مقاله، شعر و تصاوير نگين رويكرد انتقادي آن نسبت به ساخت قدرت سياسي و همسويي آن با گفتمان اصالت گرايي فرهنگي را نشان مي دهد.