تاثير تنش خشكي انتهاي فصل بر مصرف آب، رشد و عملكرد نخود (Cicer arietinum L.)

اكثر كشورهاي توليدكننده نخود از جمله ايران در مناطق خشك و نيمه خشك قرار داشته و تنش خشكي در آخر فصل در زمان تشكيل غلاف و پر شدن دانه از مهم ترين عوامل محدودكننده عملكرد اين گياه است. به منظور بررسي تاثير زمان شروع تنش خشكي انتهاي فصل بر نخود، آزمايشي فاكتوريل بر پايه طرح بلوك هاي كامل تصادفي در گلخانه دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان با چهار تكرار اجرا شد. تيمارها شامل دو تاريخ كشت 15 دي ماه و 27 بهمن ماه و سه سطح زمان شروع خشكي انتهاي فصل در زمان گلدهي، 10 و 20 روز پس از شروع گلدهي و تيمار شاهد با آبياري مناسب بودند. نتايج آزمايش نشان داد كه وقوع خشكي انتهاي فصل در مراحل گلدهي و 10 و 20 روز پس از گلدهي به ترتيب سبب كاهش 36، 24 و 15 درصد در آب مصرفي و 31، 23 و 10 درصد در ماده خشك تجمعي نسبت به تيمار شاهد شد. در مجموع در تاريخ كشت اول، وقوع خشكي انتهاي فصل در مراحل گلدهي و 10 و 20 روز پس از گلدهي به ترتيب سبب كاهش 79، 71 و 7 درصد عملكرد دانه نسبت به شاهد شد و در تاريخ كشت دوم، وقوع خشكي انتهاي فصل در مراحل گلدهي و 10 و 20 روز پس از گلدهي به ترتيب سبب كاهش 57، 57 و 42 درصد عملكرد دانه نسبت به شاهد شد. بنابراين، تاريخ كشت مطلوب و آبياري تكميلي در مراحل زايشي مي تواند گزينه مديريتي براي كاهش جنبه هاي منفي خشكي انتهاي فصل باشد.