بررسي تغييرات مكاني شاخصهاي كيفي آب زيرزميني دشت دزفول با استفاده از زمين آمار

بررسي روند تغييرات كيفيت آب زيرزميني و مديريت پايدار منابع آب در دشتها از اهميت فراواني برخوردار است. با توجه به اهميت اطلاع از وضعيت كيفيت آبهاي زيرزميني، وقت­گير بودن و هزينه­بر بودن اندازه­گيري فراسنجهاي كيفي اين منابع استفاده از تخمينگرهاي مرسوم و يافتن روشي براي تخمين يك فراسنج با استفاده از ديگر فراسنجهايي، كه برداشت آنها كم هزينه­تر است، ضروري به نظر مي­رسد. در اين پژوهش از اطلاعات برداشت شده از 94 حلقه چاه در دشت دزفول شامل فراسنجهاي (SAR، Na، Ca، TDS، EC و TH) براي بررسي وضعيت كيفي آبهاي زيرزميني دشت مزبور، و انتخاب بهترين روش زمين آماري براي تخمين فراسنجهاي مورد مطالعه، استفاده شده است. مطابق با نتايج روش كوكريجينگ با شبيه نيم­تغييرنما و نيم­تغييرنماي گوسين، با توجه به معيارهاي ارزيابي ضريب همبستگي (R2)، ميانگين خطاي مطلق بهنجار (NMAE)، و ريشه­ي ميانگين مربعات خطاي بهنجار (NRMSE)، به­عنوان بهترين روش زمين آماري براي پهنه­بندي كيفي دشت دزفول انتخاب، و در ادامه اقدام به پهنه­بندي فراسنجهاي كيفي مكان مزبور شده است. نتايج حاصل از رسم نقشه­هاي پهنه­بندي فراسنجهاي مورد مطالعه حاكي از وضعيت نامطلوب كيفي منابع آب زيرزميني در قسمتهاي جنوب شرقي و شرقي دشت مي­باشند.