اثربخشي درمان كوتاه مدت راه حل محور (SFBT) بر كاهش فرسودگي زناشويي و بهبود كيفيت روابط زناشويي در زنان متاهل

سابقه و هدف: فرسودگي زناشويي يكي از مشكلاتي است كه به ­دليل اثرات نامطلوب و مخرب آن بر سيستم زوجي و ايجاد فاصله رواني-عاطفي در زوجين از دلايل اصلي كاهش كيفيت روابط زناشويي بوده و درصورت عدم درمان، زمينه را براي طلاق آماده مي­ كند. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي درمان كوتاه­ مدت راه ­حل­ محور بر كاهش فرسودگي زناشويي و بهبود كيفيت روابط زناشويي در زنان متاهل انجام شد. موادر و روش ­ها: براي انجام مطالعه نيمه ­تجربي حاضر از طرح پيش ­آزمون- پس ­آزمون با گروه كنترل استفاده شده است. در اين پژوهش از شيوه انتخاب نمونه هدفمند و جايگزيني تصادفي استفاده شد. ابزار گردآوري داده ­ها در اين پژوهش پرسشنامه فرسودگي پاينز (Couple Burnout Measure) 1996 و مقياس كيفيت روابط زناشويي گلوم بوگ راست (Inventory of Marital State) 1988 بود كه توسط آزمودني­ ها در مرحله پيش ­آزمون تكميل شد. سپس، گروه آزمايش به­ مدت 8 جلسه يك ­و نيم ساعته به شيوه گروهي و گام­ به ­گام و با توالي هر هفته يك جلسه در معرض درمان كوتاه ­مدت راه­ حل­ محور قرار گرفتند، اما براي گروه كنترل مداخله­ اي انجام نشد و پس از پايان جلسات درماني دو گروه مجددا پرسشنامه­ ها را تكميل كردند. نتايج: تحليل كواريانس چند متغيره و تك متغيره نشان داد درمان كوتاه ­مدت راه­ حل­ محور بر كاهش فرسودگي زناشويي و بهبود كيفيت روابط زناشويي زنان شركت ­كننده در پژوهش موثر است (0/05 P<). نتيجه گيري: درمان كوتاه­ مدت راه­ حل­ محور مي ­تواند توسط مشاوران و درمانگران خانواده به ­عنوان روشي موثر در كاهش فرسودگي زناشويي و بهبود كيفيت روابط زناشويي زنان و پاسخ به نيازهاي درماني آنان به­ كار گرفته شود.