اندازه گيري بهره وري و رتبه بندي واحدهاي پژوهشي با استفاده از روش تحليل پوششي داده ها

در جهان امروز نياز به بهره‌وري بيشتر، امري حياتي و ضروري است و دانشگاه‌ها و مراكز پژوهشي نقش تعيين كننده‌اي در رشد و توسعه بهره‌وري كشورها خواهند داشت. در كشور ما نيز دانشگاه‌ها و مراكز پژوهشي در سازماندهي پژوهش نقش طراز اول را داشته و ارزيابي كارآيي سيستم تحقيقاتي و ارايه راه كار بهبود كارآيي آنها بسيار حياتي مي باشد. اندازه‌گيري بهره‌وري مراكز پژوهشي، تحليل و مقايسه عملكرد آنها نقش مهمي در ارتقا سطح كارآيي آنها داشته و پشتوانه‌اي براي برنامه‌هاي آتي سازمان مي‌باشد. در اين مقاله، شاخص مالم‌كوييست كه يكي از شاخصهاي اندازه‌گيري بهره‌وري است، معرفي مي‌شود. در ادامه، تعيين اين شاخص با استفاده از روش تحليل پوششي داده‌ها (DEA ) تشريح و در نهايت با استفاده از يك مثال تجربي، شاخص رشد بهره‌وري مالم كوييست براي چهارده گروه پژوهشي پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران طي سالهاي 1389 تا 1390 محاسبه مي گردد. بدين منظور گروه‌هاي پژوهشي از نظر ميزان هزينه و تعداد نيروي انساني پژوهشي به عنوان ورودي‌ها و دستاوردهاي علمي و ميزان درآمد به عنوان خروجي ها مورد بررسي و مقايسه قرار خواهند گرفت. در پايان، رتبه بندي واحدها با استفاده از نتايج مدل CCR و مدل AP انجام و ميزان پيشرفت يا پسرفت گروه‌هاي پژوهشي و پژوهشكده‌هاي پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران مشخص مي‌شود.