تبيين انگاره هاي متكثر در پرورش تفكر انتقادي و الزامات عملي ناظر بر آن

تفكر انتقادي به لحاظ ماهيت معرفت شناختي خود، در حوزه فلسفه شناخت تبيين پذير است و از آنجايي كه رويكردهاي فلسفي گوناگون در پرتو انگاره ها و زواياي متفاوتي به اقامه معنا درباره آن اقدام كردند، دلالت هاي معنايي و مصداقي آن برحسب انواع افق هاي معرفتي تفاوت يافته است. از اين حيث تفكر انتقادي با سوء برداشت ها و ابهاماتي مواجه شده كه شناسايي جايگاه آن در آموزش را با چالش مواجه مي كند. براين اساس در مقاله حاضر به شيوه تحليلي- تفسيري رويكردهاي تبييني بازبيني شد و ضمن شناسايي تنوع و تكثر موجود در انگاره هاي زيربنايي آن ها، تلاش شد به واسطه طرح چارچوبي از الزامات عملي ناظر بر تفكر انتقادي، معنايي تفسيري براي آن فراهم شود .