فهم ديني كركگور از «سوبژكتيويته»

Kierkegaard’s Religious Understanding of “Subjectivity

در اين مقاله سعي شده است فهم ديني كركگور از «سوبژكتيويته» با استناد به گفته‌هاي او به ويژه در دست‌نوشته‌ها و ساير نوشته‌هايش تبيين شود. او مفاهيم كليدي نظير «مسيحيت»، «حقيقت»، «شور»، «خدا»، و «ايمان» را براي توصيف و تبيين «سوبژكتيويته» به كار مي‌برد. براي مثال تلقي وي از مسيحيت به مثابه «سوبژكتيويته» با تلقي رايج و عمدتاً تاريخي از مسيحيت كه عمدتاً درك ابژكتيو از آن دارند كاملاً متفاوت است. مسيحيت از نظر اين متفكر عمدتاً در قالب آموزه‌ها مطرح مي‌شود و چيزي كه براي او حايز اهميت است مسيحي شدن است، نه اين كه مسيحيت چيست. كركگور به دنبال آن است كه در برابر سوبژكتيويته فلسفي (معرفت‌شناختي) فلسفه مدرن نظير تفكر دكارتي و كانتي موضعي انتقادي اتخاذ كند. بايد گفت كه كركگور با سوبژكتيويته سروكار دارد، نه سوبژكتيويسم كه يك مسيله معرفت شناختي است و او علاقه‌اي به آن ندارد. بنابراين هدف اين مقاله اين است كه ماهيت ديني سوبژكتيويته و فهم ديني از آن را در نوشته‌هاي اين متفكر دانماركي نشان دهد.

This article tries to show that there is a religious understanding of “Subjectivity” in all writings of Soren Kierkegaard, especially, Concluding Unscientific Postscript and other works. He uses key concepts such as Christianity, truth, passion, God, faith for describing and explanation of “subjectivity”. For Kierkegaard, Christian faith is not a matter of regurgitating church dogma. It is a matter of individual subjective passion, which cannot be mediated by the clergy or by human artefacts. For example, he criticizes the current attitude to Christianity, mainly based on objective and historical attitude. In addition, it can be said that, by means of these concepts, he wants to introduce existentialistic subjectivity instead of modern philosophical subjectivity (Cartesian and Kantian one). It seems that most of thinkers tend to confuse Kierkegaardʹs discussion of subjectivity with subjectivism. Kierkegaard stresses the former, and need not be seen as advocating the latter. Kierkegaard is not particularly interested in epistemological theories of objective truth. He is simply not all that concerned with the status of ordinary empirical or scientific truths. Rather, as a primarily ethico-religious thinker, his concern is with truth as it pertains to the existing individual.